Mission Trip April 2019

Deze Mission Trip staat aan de start!

We gaan op reis met een groep om de Liefde van Jezus te delen, door middel van praktisch werk (we zullen o.a. meebouwen aan het disciplehouse, helpen in het kledingdepot -inmiddels zijn er ook weer 170 bananendozen vol van ons onderweg naar Roemenie ) en we gaan evangelisatie programma's doen voor kinderen, tieners en ook vrouwen, eten uitdelen en nog veel meer... Hou onze site komende week in de gaten, we zullen u zeker op de hoogte houden van onze trip!

We kunnen uw hulp en steun zeker gebruiken! Belangrijkste is uw steun door gebed, en daarnaast hebben we donaties nodig om ons werk en onze missie te doen slagen. We hebben geloof dat we binnen 1 jaar 20.000 euro bij elkaar hebben om het Disciplehouse af te kunnen laten bouwen!!! Helpt u mee?

Een van ons team plaatste dit afgelopen week op facebook:

Waarom besteed ik mijn pauze aan dit bericht? Omdat ik geloof heb! Geloof o.a. in jullie!

Niet iedereen weet het, maar a.s. zaterdag 27 April, vertrek ik (Jacob) met een fantastisch team naar Roemenië. Bestemming Cluj-Napoca, Pata-Rat.

Waarom? Omdat de Stichting HeartView For You gelooft, dat kinderen niet bepalen waar ze geboren worden en dat de plaats waar je geboren word niet bepaald welke waarde je hebt! De mensen, kinderen en tieners die wij op het oog hebben wonen, leven op en van de vuilnisbelt. In veel gezinnen ontbreekt vader, moeder werkt (in de prostitutie) en drank beheerst vaak het leven!

En toch. ....

Iedereen is WAARDEVOL!

Iedereen is GELIEFD!
Iedereen is KOSTBAAR!

OF JE DAT VOELT OF NIET!

WAT JE OOK DOET!
WAAR JE OOK WOONT OF GEBOREN BENT!

Dit is wat wij m.n. de Kinderen en de Tieners willen meegeven. Samen met de daar aanwezige stichting BOUWEN we mee aan een huis!Een huis, waar we de kinderen en tieners eventjes naartoe kunnen halen. Eventjes weg uit hun erbarmelijke omstandigheden op de vuilnisbelt.

Een huis waar ze zich even...Waardevol, Kostbaar en Geliefd kunnen voelen.

Waar ze kunnen douchen. (soms voor het eerst in hun leven)

Waar ze een maaltijd krijgen.
Maar boven alles weer ....WAARDE... (terug) krijgen.

Nu komt de climax van mijn bericht! Waarom schrijf ik dit allemaal:

De bouw van dit huis is begroot op €25000,-- excl. inrichting. Een klein gedeelte van dit bedrag is al binnen. (3400 euro inmiddels)


Ik heb geloof, dat er in Nederland. ...

20 mensen zijn die €1000,-- kunnen missen. ...Of....

40 mensen die €500,-- kunnen missen. ...Of....
100 mensen die €200,-- kunnen missen. ...Of....
1000 mensen die €20,-- kunnen missen. ... Maar ik weet zeker, dat er. ... 20.000 mensen zijn in Nederland die €1,-- kunnen missen!

Naar die mensen zijn wij als Stichting HeartView for You op zoek!

Wij doen dit werk vrijwillig, omdat we de liefde van Jezus willen delen.

Helpt u mee? Wilt u meebouwen aan dit project, of de stichting ondersteunen,

dan kunt u uw gift overmaken op IBAN: NL78RABO0304006254 t.n.v. Stichting HeartView for You o.v.v. bouwproject.




Onze eerste dag!

We zijn gisteren avond veilig aangekomen met het vliegtuig. We zijn gelijk door gereden naar het huis waar we nog gezellig gegeten en geworshipped hebben.

Vandaag (zondag 28 april) zijn we eerst naar de kerk van Frank en Rita geweest om Pasen te vieren (dat vieren ze hier op een andere datum dan in Nederland). We hebben deelgenomen aan een hele gave aanbiddingsdienst onder leiding van de band van de kerk. Er werd een boodschap verzorgd door de voorganger van de kerk over vijf personen in de Bijbel aan wie God zichzelf heeft laten zien. We zijn enorm bemoedigd door deze dienst en hebben nu erg veel zin om naar Pata-Rât te gaan.

Maar eerst zijn we terug naar het huis gegaan om gezellig met Frank te brunchen. Toen dit eenmaal klaar was, vertrokken we naar Pata-Rât om de week te starten. Onderweg heeft nog iemand van het team de keuze voor Jezus gemaakt. Toen we aan gekomen waren, hebben we eerst even met de kinderen die op ons afkwamen geknuffeld en gespeeld. Daarna hebben we in het gebouwtje van Frank een weekstart gedaan. Frank heeft ons wat verteld over zichzelf en over zijn bediening in Roemenië. We hebben nog even met de kinderen gespeeld voordat we weer terug gingen naar het huis om avond te eten.

Na het avondeten hebben we nog een stukje teambuilding gedaan door een aantal spelletjes. Nu zitten we nog gezellig na te praten over vandaag en we gaan ons zo klaar maken om naar bed te gaan, we kijken uit naar wat morgen ons gaat brengen!


Groetjes Eric.



De eerste programma's

Geloof het of niet, maar zelfs de zondag was vermoeiend voor een aantal mensen. Dat bleek toen de volledige corveegroep door hun dienst heen sliep de volgende ochtend :) Gelukkig is alles goed gekomen en mochten we op kracht komen niet alleen door het ontbijt, maar ook door bijbelstudie, gebed en getuigenissen. Zo dankbaar dat God Zijn liefde uitgiet over ons en dat wij dit weer door mogen geven aan iedereen op Pata-Rât. Vol goede moed en met de zegen van God mochten we eerst 's ochtends te werk gaan bij Frank & Rita thuis. En wauw wat is er al veel gebeurd aan het discipelhuis! Het doet me goed om te zien hoeveel werk we in zo'n korte tijd al kunnen verrichten met elkaar.

Na samen alles opgeruimd te hebben, zijn we naar de vuilnisbelt gegaan. Aangekomen op Pata-Rât, blijft het telkens weer een magisch moment wanneer de kinders met een grote lach en hun armen gespreid je tegemoet komen rennen. Na even knuffelen, spelen en gek doen, hebben we als team samen geluncht en geworshipped, om vervolgens alle voorbereidingen te treffen voor ons allereerste kinderprogramma. En wat verliep het smooth! Supertrots op iedereen daarvoor, je weet toch! Maar alle eer aan God, we doen dit allemaal voor Zijn koninkrijk. Dankbaar voor Zijn Heilige Geest die ons bijstaat, inspireert, kracht geeft, rust geeft en zelfvertrouwen. Aan het einde hebben we iedereen nog een zakje met gesmeerde broodjes en wat paaseieren meegegeven, en wat waren ze er blij mee. Ten slotte nog geconnect met vooral de kinders buiten en daarmee sloten we de middag af. Wat een impact kan een lach of een knuffel al maken...

Ook het avondeten vond plaats op Pata-Rât, wat overigens was gemaakt door het kookteam, die eerder vertrok naar ons verblijf om dit te gaan maken voor ons. Respect voor hen! Na het avondeten ging Frank een groep tieners ophalen voor het avondprogramma en gingen wij weer stoelen klaarzetten. We hebben genoten van een zelfgemaakte video, geworshipped, gebeden, en we zijn de diepte in gegaan. Het ging over eenzaamheid... je alleen voelen... er werd een getuigenis gedeeld door iemand van het team en er werd gesproken over Jozef die in de put zat. Afsluitend hebben we ruimte gegeven om naar voren te komen voor gebed en hebben we mogen bidden voor een aantal tieners die zich ook wel eens alleen voelden... het was een hele veilige sfeer en God was daar, zo mooi! ❤

Na het tienerprogramma hebben we pakketjes met eten gemaakt om vervolgens uit te gaan delen in de wijk. Wederom was men hier uiteraard superblij mee. De dag hebben we afgesloten in de worshipruimte met gebed en aanbidding. Ten slotte hebben we met elkaar gedeeld hoe we de dag hebben ervaren. Heel goed om zo met elkaar dingen te delen en weer nieuwe perspectieven... inzichten te krijgen... van elkaar te horen hoe zij naar die situatie keken... het laat me dingen zien waar ik zelf nooit op gekomen was.

Met gepaste trots richting het team en een dankbaar hart kijk ik terug op deze dag. Ik bid dat we het van Hem blijven verwachten, van Hem alles laten afhangen en dat ons vuur merkbaar blijft voor onze omgeving.

Bless,

Job.


Naar Cantonlui!

Na een goed ontbijt op de dinsdag, hebben we de dag geopend en zijn we vertrokken naar Pata om bij Frank weer verder te gaan met het praktisch werk. We werden vandaag weer gezegend met goed weer, het gebed van het team is verhoord. Het is mooi om te zien dat de donaties 100% gebruikt worden voor het Disciplehouse. We hebben de planken die Frank gekocht heeft van het geld zelf in de handen gehad en in de beits gezet. Zelfs de kwasten die we gebruikt hebben zijn aan onze stichting gedoneerd.   

Rond drie uur zijn we vertrokken naar Cantonolui om daar een programma te doen met de kinderen. Ik had verwacht dat deze kinderen drukker en chaotischer waren dan de kinderen van Dallas (de wijk waar we de andere programma's doen). Dit bleek echter mee te vallen, de kinderen waren zelfs heel erg rustig en deden heel goed mee. Tijdens de aanbidding zongen alle kinderen voluit mee en met de knutsel probeerden ze heel netjes tussen de lijntjes te kleuren. We waren eerlijk gezegd een beetje verbaasd dat het allemaal zo goed ging.


Na het kinderprogramma gingen de mannen boodschappen doen en de dames bleven in Cantonlui om een vrouwenprogramma te draaien. Toen ik het gebouwtje uitliep zag ik wat vrouwen staan. Ik keek naar ze en zag een blik in hun ogen waardoor ik enorm geraakt werd, ik vind het moeilijk om woorden te vinden die dit kunnen beschrijven.


Everdina vertelde me wat over het vrouwenprogramma: er kwamen een aantal vrouwen, maar ook wat kinderen. Er was een meisje bij die Everdina met kerst in 2017 had ontmoet en ze liet Everdina niet meer los, gedurende het vrouwenprogramma. Rita deelde een woord aan de vrouwen, die aandachtig luisterden. Ook Everdina deelde een woord, en ook haar raakte de blikken in de ogen van de vrouwen... Na het gebed en wat napraten verlieten we Cantonolui en gingen we terug naar het verblijf.

's Avonds hebben we nog een tijd aanbidding gehad met de groep, we hebben onze indrukken van de dag met elkaar gedeeld en weer gebeden voor de volgende dag. Ik ben benieuwd wat er morgen weer allemaal gaat gebeuren en hoe we dan weer mogen dienen...

God's zegen,

Eric


Werken op Pata Rât


Na het opstaan hoorde we dat er code geel afgegeven was voor het weer en dat zorgde ervoor dat het praktisch werk niet door kon gaan op Pata. Daarom veranderden we ons programma en werd het een praktisch ochtendje op Pata Rât, wat iedereen toejuichte. We hebben het gebouw schoongemaakt, de keuken, afval in de brand gestoken en heerlijk met wat kinderen gespeeld.

De middag was even lekker relaxen en voorbereiden. Om 18:00 uur kwamen de tienermeiden namelijk samen met Frank en Rita eten. De jongens hebben erg hun best gedaan met het vlees bakken, we hadden een super tijd met elkaar!

Zo geweldig om deze week ook een momentje met de tienermeiden te hebben. Na het eten hebben we met de meiden een kort programmaatje gedaan, heerlijk gezongen, geluisterd naar een woord van Larissa en de getuigenis van Eline. De meiden waren erg onder de indruk en we zien uit naar dat wat God meer in hun levens gaat doen!

Morgen een drukke dag, maar heel bijzonder... we gaan een van ons team dopen! Hoe groot is onze God... onbeschrijfelijk...

Blessings,

Everdina


Dopen in Roemenië

Een drukke dag: zegen of niet?

Ik zeg je eerlijk, God heeft mij aan het denken gezet: waarom kijk ik altijd uit naar vakanties, en wanneer de vakantie daar dan is, voelt het zo leeg? Het kinkt zo goed om even niks te doen en te genieten in het buitenland, maar achteraf valt het voor mij persoonlijk altijd zwaar tegen. Hier in Roemenië is het de hele week keihard werken, maar haal ik er zo veel meer voldoening uit... waarom? Ik ben er echt achter gekomen dat alles wat wij ondernemen zonder God, leegte is. Wat zijn mijn intenties... beweegredenen... mijn diepste drijfveren? Ik bid dat die bij Zijn Koninkrijk liggen, en daar blijven. Want wat moet ik anders? Mijn energie stoppen in tijdelijke dingen? Ik weet niet man...

Vanochtend hadden we na het ontbijt tijd om in de shopping mall hier in de stad ons ding te doen. We hebben gezamenlijk geluncht en zijn toen doorgegaan naar een plas water iets verderop. Jawel, dat leest u goed... en dat was niet zomaar...

Om God op deze manier bezig te zien bij de mensen op de vuilnisbelt en bij elkaar in het team, heeft nu eenmaal een impact op je geloofsleven. Je leert God misschien wel kennen op een nieuwe manier... je ervaart Hem zó dichtbij... Hij raakt je... en dan kom je tot een besef: je wilt niet meer voor jezelf leven. En zo geschiedde. Eline maakte de keuze om zich te laten dopen hier in Roemenië.... en het was goed. Met het nummer 'Regeer in mij' ging ze kopje onder en zo mochten wij getuige zijn van een traditie die hopelijk nog heel lang blijft bestaan :)


Vervolgens zijn we naar Pata-Rât gegaan waar we een kinderprogramma mochten verzorgen met liedjes, dansjes, werkjes en een verhaal over Jozef. 108 (!) kids hebben wij als team mogen dienen. Dankbaar daarvoor! Het raakt mij als een klein kindje vol trots zijn kleurplaat aan je komt laten zien, om het werkje vervolgens samen op te gaan hangen. Het raakt mij dat juist de allerarmsten zonder er bij na te denken hun door ons uitgedeelde eten moeiteloos met ons weer willen delen... Na het kinderprogramma was er weer ruimte om buiten te spelen met de kinders. Je merkt dat ze heel erg behoefte hebben aan aandacht. En soms best wel ver gaan om dit te krijgen. Soms is het nog best moeilijk om oog voor iedereen te hebben.

Als avondeten hadden we pizza besteld op de vuilnisbelt en hebben we ook een paar kinderen uitgenodigd die mee mochten eten en ze hebben volop genoten ervan :). Vervolgens moesten we weer door omdat er nog een tienerprogramma op de planning stond. Ook deze dienst gingen we de diepte in en mochten we voor een aantal tieners bidden. Het raakt mij hoe sommige tieners al zo'n verlangen naar God hebben...


Dit was ook gelijk de laatste dag dat we op Pata-Rât waren, en hebben we dus afscheid moeten nemen van alle kinderen, de tieners zagen we de volgende dag nog wel. Het moeilijkste van het afscheid nemen is, denk ik, dat veel kinders niet beseffen dat het de laatste keer is... sommigen denken waarschijnlijk dat wij de volgende dag gewoon weer zullen komen, wat best wel een beetje mijn hart breekt...

Alles gaat zo z'n gang op God's manier, ik merk dat, en ben er dankbaar voor. Wij willen veel, en vragen af en toe in gebed... maar achteraf gezien dank God dat Hij niet geeft wat wij willen, maar wat wij nodig hebben. Zijn wegen zijn ondoorgrondelijk, Zijn majesteit onbeschrijfelijk. Hij kent ons door en door en dat is genoeg voor mij om op Zijn plan... Zijn timing te vertrouwen.

Ewa ja, vandaag was hectisch, maar wel zwaaaar voldoenend. Dankbaar voor flexibiliteit, begrip, liefde, acceptatie, geborgenheid, veiligheid, vrede en al het andere wat de Heilige Geest ons wil geven. Dit is goud ❤

Job



Afscheid...

Vandaag was onze laatste dag dat we nog programma's hadden, morgen gaan we naar alweer naar huis. De week is zo snel voorbij gegaan... We begonnen 's ochtends weer met zn allen met het ontbijt, we hebben met z'n allen de dag geopend door elkaar een duo's te zegenen zodat we ook op de (een na) laatste dag er met volle kracht er tegen aan konden. Dit hebben we dan ook zeker gedaan. We begonnen het programma met praktisch werk op Pata, bij Frank thuis. We hebben nog een aantal planken in de beits gezet en zijn begonnen met gaten in de balken te boren voor elektra en waterleidingen. Ook vandaag mogen we weer trots op de enorme stappen die we gezet hebben in de bouw voor het Disciplehouse.

Daarna zijn we terug gegaan naar het huis waar we verblijven, hier hadden we na de lunch nog even vrije tijd. We konden nog even lekker douchen of even op bed liggen om bij te komen van het praktische werk. Toen begonnen we aan de voorbereidingen voor het laatste tienerprogramma, het idee was een miniconferentie met twee diensten en tussen door nog avondeten. We hebben met het keukenteam (waaronder ikzelf) voor ongeveer 50 personen staan koken, de kinderen en het team hebben er heerlijk van zitten eten. Dat geeft zo een voldaan gevoel, je weet dat die kinderen echt honger hebben en om ze dan een goed bord eten te geven is naar mijn mening een van de mooiste dingen die je kunt doen.

De twee diensten die we gedaan hebben waren een groot succes, zelf kon ik er bij de eerste dienst niet bij zijn omdat ik aan het koken was. Maar de kinderen kwamen zo enthousiast terug van de worshipruimte, dat moet goed geweest zijn. De tweede dienst was ik wel bij, tijdens de worship kon ik voelen dat de heilige geest erbij was en dat hij bezig was met de kinderen. Er werd gedeeld over het verhaal van David en Goliath, er is geen probleem of situatie te groot voor God. Vertel je God hoe groot je problemen zijn of vertel je je problemen hoe groot jouw God is?

Toen kwam het moment dat we afscheid moesten nemen van de kinderen, dat is moeilijk zeg. Maar het is zo mooi om te beseffen dat je afscheid moet nemen, dat betekent dat je een relatie op heb gebouwd die diep genoeg gaat dat je zal missen. Ik ben zo blij dat God ons op een pad heeft gezet waar we zulke mooie relaties met de kinderen op mogen bouwen waar vertrouwen is aan beide kanten. Het was voor mij dus één van de moeilijkste momenten van deze week maar ook een van de mooiste momenten.

Ten slotte kwamen we nog even bij elkaar om de dag met elkaar af te sluiten, het begon met een stilte, we waren allemaal sprakeloos. De dag was zo mooi, we konden gewoon nog niet geloven dat het al voorbij was. We hebben nog weer van elkaar gehoord wat we van de dag vonden, zo mooi om dan te horen hoe anderen de dingen hebben ervaren die ikzelf niet gezien heb. Dit hebben we afgesloten door onze overwinning te vieren door Happy Day te zingen met z'n allen. Het is goed om na zo'n zware week je overwinning te vieren. Er was dit jaar zo'n goed teamverband als er wat vergeten was of nog niet helemaal goed geregeld pakten we dat op en zochten we naar een oplossing. Nu zit ik hier gezellig tussen de groep deze blog te schrijven terwijl we de laatste restjes van het eten nog op zitten te eten, het moet op want morgen gaan we weer naar huis.

Gods zegen,

Eric



Wat vonden we ervan?


Het is alweer de laatste dag, vandaag vliegen we weer naar Nederland.

Het leek mij leuk om aan een aantal teamleden te vragen wat hun van deze week vonden; onbeschrijfelijk, emotioneel, vreugdevol, dankbaar, onbevattelijk, liefdevol, vol van God's aanwezigheid... dat is wat ik vooral hoorde. Te lastig voor iedereen om dit in een paar zinnen te omschrijven.

Voor mij persoonlijk was deze week echt geweldig! God heeft zo erg door mensen heen gewerkt en ik ben dankbaar dat ik deel mocht zijn van een prachtig team waarmee we veel hebben bereikt!

Ik heb meer mogen uitstappen in geloof en echt Jezus kunnen delen met de kids en tieners dat was echt zo mooi, hoe die band groeide! God is goed🙌🏼❤

Om deze week te beschijven kwamen we met z'n allen tot 1 woord: SPRAKELOOS!!!

Hieronder kun je nog wat reacties lezen van een paar teamleden.


God's zegen

Eric



Katy: Ik vond het een hele mooie ervaring waar ik veel van geleerd heb. En veel liefde en aanwezigheid van God heb gevoeld.


Lise: Onbeschrijfelijke liefde, zo beschrijf ik deze reis. Kindjes die je een jaar niet heb gezien en dan lachend je naam roepen, je herkennen en gelijk je knuffelen en het liefst je niet meer los laten. Onbeschrijfelijke liefde!


Lynn: Deze reis was ongelofelijk mooi. Dit was mijn aller eerste keer dat ik mee ben gegaan. Toen we naar de vuilnisbelt gingen en de kindjes naar je toe kwamen en allemaal knuffelen was dat echt een mooi moment! Voor herhaling vatbaar.


Ariënne: Een week met zoveel mooie ‘ Amazing moments‘. Een persoonlijke ervaring was, was dat een kindje ( Manu ) van vorig jaar mij herkende. Zo lieffff...!! Alle dagen waren bijzonder om mee te maken. Dankbaar dat ook ik deze week erbij heb mogen zijn. Groet van Ariënne. 🙋🏼


5 dagen later....


Dan ben je weer thuis, en vragen mensen hoe was het? Altijd lastig om in een paar zinnen te omschrijven wat je hebt gedaan of heb ervaren (buiten dat we iedereen naar deze blogs kunnen verwijzen uiteraard )

Op mijn werk vroeg iemand mij :" en... heb je je doel bereikt?"

Dit zette me aan het denken... Het doel was de Liefde van Jezus delen, daar waar (geestelijke)armoede is, delen maar ook ontvangen! Weten dat daar waar we zelf mee gezegend zijn, om tot zegen te zijn.


En dat is wat we zeker wel hebben bereikt... niet alleen op Pata Rât maar ook binnen ons team, en wat zeker onze verwachtingen overtrof! Ik ben God zo dankbaar voor datgene wat we voor en in het team mocht doen.

God's werk is zo onbeschrijfelijk mooi!

We hadden alles wat er nodig was aan gaven en talenten in ons team, we vulden elkaar aan, deelden veel met elkaar. Net als het lichaam van Christus. Dat maakt je sterk om uit te stappen in dat wat God's plan is.

Hoe wonderlijk dat God Larissa toevoegde aan ons team, dat Eline koos om Jezus aan te nemen in haar leven, en later zelfs dat ze zich wilde laten dopen, hoe wonderlijk waren de gesprekken, hoe geweldig was het om iedereen te zien uitstappen, te stralen... en zo kan ik nog wel even doorgaan.

We hebben veel met elkaar meegemaakt deze week, veel gelachen, gehuild maar ook gedansd en zeker veel lol gehad!

En wat een vriendschappen werden er gesloten met kinderen en tieners, of juist verdiept! Hoe geweldig is relatie bouwen, vertrouwen en hoop brengen daar waar het menselijk gezien niet (meer) is...

Mijn hoogtepunt... pff moeilijk om er eentje te kiezen... maar dat was op vrijdagavond, we hadden een soort van miniconferentie georganiseerd in het huis waar we als team verbleven. We hadden samen met Frank en Rita de tieners opgehaald. We hadden worship en een woord gesproken door Jordan, erna heerlijk met elkaar gegeten, wat had ons keukenteam toch iets geweldigs neergezet! Erna hadden we weer worship, aanbidding en mocht ik zelf het woord delen. En wat was er een atmosfeer van de Heilige Geest, er waren veel tieners geraakt.

En als je dan tieners ziet die bij het kruis staan te bidden en te huilen... dat raakt zo mijn hart.


Erna hebben we als team een haag gemaakt waaronder de tieners mochten lopen en we hen konden zegenen... deze avond duurde nog lang met bijzonder mooie momenten van ontroering, aanbidding en dankbaarheid.

Zoveel liefde en tranen... van geluk, herstel, aanwezigheid van God.

Toen alle tieners weer vertrokken waren, waren we als team verdrietig dat deze week echt was afgelopen. Maar al snel kozen we ervoor om onze overwinning te vieren, en alles in gebed aan God terug te geven! Het was goed! We eindigden met dankbaarheid met het nummer O Happy Day!

Dan komt de dag dat je weer ingecheckt bent en terug vliegt naar Nederland... onze dankbaarheid is zo groot, ook voor alle (mee)bidders thuis, en alle mensen die ons financieel ook willen steunen voor o.a. het project van het disciplehouse, we bidden dat het geld er zeker gaat komen, we hebben nu letterlijk ook mogen meebouwen en dat is zo bijzonder.

Dus met dankbaarheid het vliegtuig weer ingestapt, en hadden we afgesproken om in het vliegtuig een flashmop te doen, om 15 uur stond Job op en liep naar voren, en wij gingen staan en begonnen weer O Happy Day te zingen! Geweldig! Smaakt naar meer... dus dat wordt leuk de volgende keer... Naast me zat een klein meisje en vroeg steeds gaan jullie nog een keertje zingen, het was zooo leuk!!!!

Nu ... weer 5 dagen verder, nog vol van de afgelopen week, gaat het (gewone) leven hier weer verder. Voor een aantal nog een paar maanden en dan al weer terug, anderen doen er wat langer over, maar willen zeker weer terug gaan! Zelf hoop in in juni weer terug te gaan voor het meidenweekend, waar we allen al weer naar uitkijken.

Wilt u/jij nu ook een keer mee, of wil je nog meer weten over de outreach, of een presentatie voor een groep, laat het ons weten!!!


God opent deuren, die geen mens kan sluiten!


Dank u wel dat u ons gevolgd heeft deze week, en we hopen en bidden dat u ons werk wilt (blijven) ondersteunen met gebed en financiele steun!!!


Blessed to be a blessing! Liefs Everdina