Onze eerste programma's!

Geloof het of niet, maar zelfs de zondag was vermoeiend voor een aantal mensen. Dat bleek toen de volledige corveegroep door hun dienst heen sliep de volgende ochtend :) Gelukkig is alles goed gekomen en mochten we op kracht komen niet alleen door het ontbijt, maar ook door bijbelstudie, gebed en getuigenissen. Zo dankbaar dat God Zijn liefde uitgiet over ons en dat wij dit weer door mogen geven aan iedereen op Pata-Rât. Vol goede moed en met de zegen van God mochten we eerst 's ochtends te werk gaan bij Frank & Rita thuis. En wauw wat is er al veel gebeurd aan het discipelhuis! Het doet me goed om te zien hoeveel werk we in zo'n korte tijd al kunnen verrichten met elkaar.

Na samen alles opgeruimd te hebben, zijn we naar de vuilnisbelt gegaan. Aangekomen op Pata-Rât, blijft het telkens weer een magisch moment wanneer de kinders met een grote lach en hun armen gespreid je tegemoet komen rennen. Na even knuffelen, spelen en gek doen, hebben we als team samen geluncht en geworshipped, om vervolgens alle voorbereidingen te treffen voor ons allereerste kinderprogramma. En wat verliep het smooth! Supertrots op iedereen daarvoor, je weet toch! Maar alle eer aan God, we doen dit allemaal voor Zijn koninkrijk. Dankbaar voor Zijn Heilige Geest die ons bijstaat, inspireert, kracht geeft, rust geeft en zelfvertrouwen. Aan het einde hebben we iedereen nog een zakje met gesmeerde broodjes en wat paaseieren meegegeven, en wat waren ze er blij mee. Ten slotte nog geconnect met vooral de kinders buiten en daarmee sloten we de middag af. Wat een impact kan een lach of een knuffel al maken...

Ook het avondeten vond plaats op Pata-Rât, wat overigens was gemaakt door het kookteam, die eerder vertrok naar ons verblijf om dit te gaan maken voor ons. Respect voor hen! Na het avondeten ging Frank een groep tieners ophalen voor het avondprogramma en gingen wij weer stoelen klaarzetten. We hebben genoten van een zelfgemaakte video, geworshipped, gebeden, en we zijn de diepte in gegaan. Het ging over eenzaamheid... je alleen voelen... er werd een getuigenis gedeeld door iemand van het team en er werd gesproken over Jozef die in de put zat. Afsluitend hebben we ruimte gegeven om naar voren te komen voor gebed en hebben we mogen bidden voor een aantal tieners die zich ook wel eens alleen voelden... het was een hele veilige sfeer en God was daar, zo mooi! ❤

Na het tienerprogramma hebben we pakketjes met eten gemaakt om vervolgens uit te gaan delen in de wijk. Wederom was men hier uiteraard superblij mee. De dag hebben we afgesloten in de worshipruimte met gebed en aanbidding. Ten slotte hebben we met elkaar gedeeld hoe we de dag hebben ervaren. Heel goed om zo met elkaar dingen te delen en weer nieuwe perspectieven... inzichten te krijgen... van elkaar te horen hoe zij naar die situatie keken... het laat me dingen zien waar ik zelf nooit op gekomen was.

Met gepaste trots richting het team en een dankbaar hart kijk ik terug op deze dag. Ik bid dat we het van Hem blijven verwachten, van Hem alles laten afhangen en dat ons vuur merkbaar blijft voor onze omgeving.

Bless,

Job.

Onze eerste programma's!

Geloof het of niet, maar zelfs de zondag was vermoeiend voor een aantal mensen. Dat bleek toen de volledige corveegroep door hun dienst heen sliep de volgende ochtend :) Gelukkig is alles goed gekomen en mochten we op kracht komen niet alleen door het ontbijt, maar ook door bijbelstudie, gebed en getuigenissen. Zo dankbaar dat God Zijn liefde uitgiet over ons en dat wij dit weer door mogen geven aan iedereen op Pata-Rât. Vol goede moed en met de zegen van God mochten we eerst 's ochtends te werk gaan bij Frank & Rita thuis. En wauw wat is er al veel gebeurd aan het discipelhuis! Het doet me goed om te zien hoeveel werk we in zo'n korte tijd al kunnen verrichten met elkaar.

Na samen alles opgeruimd te hebben, zijn we naar de vuilnisbelt gegaan. Aangekomen op Pata-Rât, blijft het telkens weer een magisch moment wanneer de kinders met een grote lach en hun armen gespreid je tegemoet komen rennen. Na even knuffelen, spelen en gek doen, hebben we als team samen geluncht en geworshipped, om vervolgens alle voorbereidingen te treffen voor ons allereerste kinderprogramma. En wat verliep het smooth! Supertrots op iedereen daarvoor, je weet toch! Maar alle eer aan God, we doen dit allemaal voor Zijn koninkrijk. Dankbaar voor Zijn Heilige Geest die ons bijstaat, inspireert, kracht geeft, rust geeft en zelfvertrouwen. Aan het einde hebben we iedereen nog een zakje met gesmeerde broodjes en wat paaseieren meegegeven, en wat waren ze er blij mee. Ten slotte nog geconnect met vooral de kinders buiten en daarmee sloten we de middag af. Wat een impact kan een lach of een knuffel al maken...

Ook het avondeten vond plaats op Pata-Rât, wat overigens was gemaakt door het kookteam, die eerder vertrok naar ons verblijf om dit te gaan maken voor ons. Respect voor hen! Na het avondeten ging Frank een groep tieners ophalen voor het avondprogramma en gingen wij weer stoelen klaarzetten. We hebben genoten van een zelfgemaakte video, geworshipped, gebeden, en we zijn de diepte in gegaan. Het ging over eenzaamheid... je alleen voelen... er werd een getuigenis gedeeld door iemand van het team en er werd gesproken over Jozef die in de put zat. Afsluitend hebben we ruimte gegeven om naar voren te komen voor gebed en hebben we mogen bidden voor een aantal tieners die zich ook wel eens alleen voelden... het was een hele veilige sfeer en God was daar, zo mooi! ❤

Na het tienerprogramma hebben we pakketjes met eten gemaakt om vervolgens uit te gaan delen in de wijk. Wederom was men hier uiteraard superblij mee. De dag hebben we afgesloten in de worshipruimte met gebed en aanbidding. Ten slotte hebben we met elkaar gedeeld hoe we de dag hebben ervaren. Heel goed om zo met elkaar dingen te delen en weer nieuwe perspectieven... inzichten te krijgen... van elkaar te horen hoe zij naar die situatie keken... het laat me dingen zien waar ik zelf nooit op gekomen was.

Met gepaste trots richting het team en een dankbaar hart kijk ik terug op deze dag. Ik bid dat we het van Hem blijven verwachten, van Hem alles laten afhangen en dat ons vuur merkbaar blijft voor onze omgeving.

Bless,

Job.