Zomer Outreach 2019

Leef, bid en lees mee deze week via deze pagina!

De voorbereidingen zijn in volle gang, en wat heel mooi is;

we hebben als team 2011,50 euro opgehaald wat naar het project mee-bouwen met een Missie gaat van Rise2Shine Ministries!

We gaan deze week met het thema "je mag er zijn!" aan de slag.

Dit geldt voor iedereen! Je bent uitgekozen, geliefd! Wie of wat je ook bent, waar en hoe je ook leeft!

We doen kinder- en tienerwerk doen en ook praktisch werk! We kijken er allemaal enorm naar uit!

BLESSED TO BE A BLESSING



WE ZIJN ER WEER!


Jaja het is weer zo ver, na veilig geland te zijn in Roemenië begint de reis nu toch echt. Gelijk vanaf het vliegveld zijn we door gegaan naar de mall en hebben we met z'n allen nog gezellig gegeten. Eenmaal in het huis aangekomen zochten we allemaal onze kamers op en zijn we naar bed gegaan.

Vandaag zijn we naar de kerk geweest waar we God groot gemaakt hebben, tijdens de aanbidding zag ik een vader met zijn kind op zijn schouders allebei in aanbidding dit was zo'n mooi beeld dat ik toch wel een beetje baalde dat ik mijn camera in het huis had gelaten . Daarna zijn we terug gegaan naar het huis om daar gezellig met z'n allen te lunchen. Hierna hadden we nog even de tijd om te chillen, we waren toch nog wel erg moe van de reis en een aantal van ons hebben nog even geslapen, andere hebben genoten van het weer buiten.




Later op de middag zijn we naar Pata-Rat gegaan voor een "kennismaking" (het grootste deel van het team kent Frank al), Frank vertelde over waarom hij zendingswerk doet in Roemenië en hij heeft wat regels uitgelegd. Na de introductie stonden er al heel wat kinderen buiten te wachten en hebben we nog even met de kinderen geknuffeld en gespeeld. Het voelde alsof we helemaal niet weg geweest zijn. Ook de teamleden die nog niet eerder waren geweest vonden het erg bijzonder en waren geraakt door wat ze zagen waar de mensen in wonen. Het is zo mooi om te zien dat de kinderen je herkennen en je vertrouwen, ze komen gewoon naar je toe. Vol vreugde en hoop omarmen ze je. We zien uit naar een mooie week.

's Avonds hebben we nog geworshipped met het team, we zaten gezellig buiten bij de zonsondergang. Hierna deelden we wat ons het meest raakte vandaag, we zien allemaal zoveel andere dingen. We komen allemaal van een andere achtergrond en kijken ook allemaal op een andere manier naar wat er allemaal gebeurt. Morgen gaan we voor het eerst weer naar Pata en gaan we zien hoe ver het huis is waar we in April aan gewerkt hebben.

Ik zie uit naar de dingen die God op ons pad zet deze week.

God's zegen,

Eric




ANDERS DAN VERWACHT


Vanochtend vroeg om 7:30 begonnen wij met rustig wakker worden en voorbereiding van de dag, hierbij hoort natuurlijk een stevig ontbijt en een aanbidding aan God, zelf ben ik nog niet in aanraking gekomen met Hem maar wie weet.

Rond 8:45 reden wij met de groep naar het huis van Frank, en hebben hem bij zijn huis geholpen met praktische dingen. Ik zelf heb geholpen met graven van een greppel en het verplaatsten van stenen. De ochtend verliep zeer soepeltjes en snel, en voor ik het wist was het al 12:30. Wat betekent tijd voor de lunch. Na rustig geluncht te hebben bij Frank zijn huis, was het tijd om ons te verplaatsen naar Pata Rat.


Om 14:00 arriveerden wij op Pata Rat. Voor mij is dit de eerste keer dat ik mee ga met de stichting naar Roemenië, en wist niet goed wat ik er van moest verwachten. Elke verwachting die ik had kwam total niet overeen met de werkelijkheid. Ik had veel meer droevigheid verwacht, veel meer armoede en veel meer afschuw naar mij. Maar alles wat ik hierboven heb vermeld is totaal niet van toepassing. De mensen zijn misschien wel arm, maar in de zin van materialistisch arm en niet mentaal. Ze halen veel kracht en energie uit elkaar en vooral uit Frank die erg veel tijd en energie in deze mensen steekt, en echt veel voor hun betekent. Ik kon zien dat ze veel respect voor hem hebben. De mensen waren erg vrolijk en we werden met open armen ontvangen.

Op Pata Rat hebben wij een programma georganiseerd voor de kinderen. We begonnen met een gebed en daarna met wat liedjes gevolgd door wat gezang en gedans. Na de opening hebben de kinderen wat tijd gehad om te kleuren. Rond 16:30 hielden de kinderen het voor gezien en kregen voordat ze weggingen een lekker broodje met een pakje sap.

Na het programma hebben wij nog even een half uurtje gepraat en gespeeld met de kinderen, en daarna was het echt tijd om te gaan. Eenmaal terug bij Youth With A Mission hebben wij ons even opgefrist voor een barbecue met het team en daarna hebben wij even de dag geëvalueerd en onze ervaringen gedeeld met elkaar.

Nu tijd om even rustig bij te tanken en ons klaar te maken voor een nieuwe dag.

Groet

Abe



DAG VOL VAN WARMTE...


Dinsdag 20 Augustus,

Een dag van warmte, eenheid, Liefde, genieten...

Vanmorgen konden we allemaal wat langer op ons bed blijven liggen, een vrije ochtend. Rond 9 uur kwam iedereen dan wel te voorschijn voor het ontbijt. Sommigen maakten zich klaar voor een ochtendje shoppen, anderen besloten te gaan wandelen en te genieten van de geweldige mooie schoonheid van Roemenie. En een aantal besloten heerlijk onder een boom in de relax stoelen plaats te nemen onder een heerlijke verkoelende boom. Ik was een van dit laatste. Wat was het genieten, samen mooie gesprekken, en rust ... We ervaarden enorm dat we echt konden genieten.

Tegen lunchtijd maakten we vast zakjes met boterhammen met kaas en ham en wat lekkers klaar voor de kinderen om na het kinderprogramma uit te delen. Gisteren hadden we 70 kinderen tijdens het kinderprogramma, en dus besloten we er 75 te maken. (Later bij het kinderprogramma waren we enorm verrast dat er meer dan 85 kinderen waren, dus wat geimproviseerd zodat ieder kind met wat eten en drinken naar huis ging).

Na de lunch vertrokken we naar Pata Rat, waar de kindertjes ons alweer aan het opwachten waren. Zulke blijde en stalende gezichtjes... Daar word je alleen al warm van van binnen, laat staan de temperatuur die vandaag wel boven de 32 graden uit kwam, en in het gebouw nog veel hoger..


Kinderporgramma God ziet jou, Jezus omarmt Zacheus.

Waar ik ook warm van word, is de eenheid in ons team, alles loopt zo soepel en dat is wel te merken met het voorbereiden van de programma's. Vandaag spraken 2 jongeren uit ons team, in het kinderprogramma en het tienerprogramma n.a.v. het verhaal van Zacheus, dat God jou ziet! Hij wil in jou hart komen, Je bent zo geliefd door Hem, kom! Het is zo mooi mensen uit het team te zien uit stappen, te groeien, te ontvangen, te delen de warme Liefde van God! En dan nog te denken aan alle momenten met de kinderen en tieners buiten, maar ook de gesprekken binnen het team, het bidden voor elkaar en worship time bij een vuurtje vanavond ... over warmte gesproken!!!

Ik kan denk nog wel uren schrijven, en dan heb ik nog niet alles kunnen vertellen! Dankbaarheid, dat is wat in mijn hart leeft, dat we zo hier kunnen en mogen zijn, en dat het harten raakt, niet alleen op Pata Rat maar ook binnen ons team!  

Vuur, warmte, Liefde ... God sprak zo enorm in mij; geniet!!! Denk aan Mijn beloften! Die zijn Ja en Amen! Niet ik maar Hij, Hij zal het doen in ieders leven, van ons, van de mensen, de kinderen op Pata Rat en overal!

"FAITHFUL, YOU ARE, FAITHFULL FOREVER YOU WILL BE, ALL YOUR PROMISES ARE YES AND AMEN"

Blessed to be a blessing,  

Everdina




POGING 2


Ik vind het vandaag moelijk om een mooi stuk te schrijven, ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen en ondanks de omstandigheden wil ik de blog geen negatieve sfeer geven. Er is niet zo heel veel gebeurt vandaag en dat maakt het ook niet makkelijker om een stuk te schrijven. Ik was al begonnen met een stukje maar was het helaas vergeten op te slaan hier dus poging 2.

Vanochtend bleek het niet zo goed te gaan met twee teamleden. Na het ontbijt besloten we eerst naar Pata toe te rijden en dan de 2 teamleden met Frank en Everdina naar het ziekenhuis te gaan voor onderzoek en eventuele behandeling. Bij één van de teamleden moet het vanzelf overgaan, het andere teamlid moet een tijdje in het ziekenhuis blijven voor behandeling. Ondanks deze tegenvallers blijven we vertrouwen op God. Hierdoor wordt het team eigenlijk alleen maar hechter.


Doordat Frank mee naar het ziekenhuis is en dus niet op Pata is kunnen we niet zoveel doen bij het praktisch werk, Frank weet namelijk wat er moet gebeuren. Hij laat ons achter met wat grotere klussen. Nadat we hiermee klaar zijn besluiten we toch maar iets eerder te stoppen en alweer terug te gaan. Eenmaal aangekomen bij het huis hebben we even wat gegeten en zijn toen gaan chillen. We hebben vandaag verder geen programma's en zijn dus de rest van de dag vrij. Een aantal besluiten nog om naar de mall te gaan.

Zelf ben ik lekker buiten op de stoel onder de boom gaan zitten om deze blog te schrijven. Het is hier zo mooi en relaxt hier dat het eigenlijk steeds meer als thuis voelt. 's Avonds hebben we gebarbecued met het team en daarna met zn allen de dag afgesloten en nog lekker met z'n allen gezeten. Daar zat ik nog even te oefenen op de gitaar. Nu is het ondertussen 23:00 en tijd om naar bed te gaan. Trusten allemaal en hopenlijk komen jullie morgen weer even langs voor de volgende blog.

God's zegen

Eric




BIJZONDER!


Deze ochtend was voor mij zeer lastig wakker worden waardoor ik inplaats van kwart voor 8 aan tafel kwam het pas rond 8 uur werd. Heb natuurlijk wel genoten van mijn ontbijt en de gesprekken van de andere mensen aan tafel waardoor ik langzaam maar zeker wakker werd.

Toen iedereen klaar was met ontbijten en de benodigde spullen voor de dag pakken gingen we eerst met zijn alleen naar het huis van Frank en splitsten we daar in 2 groepen 1 die daar bleef en 1 die naar Pata Rat ging om daar vast dingen schoon te maken. Ik zelf bleef bij het huis van Frank om te helpen met het maken van beton om de palen van de schutting in vast te zetten. Ik mocht de benodigde dingen in de beton molen doen en na een tijdje al was het goed en mocht ik het in een kruiwagen van iemand doen zodat die het mee kon nemen voor de palen. Het was een warme dag maar dat hield me niet tegen om door te werken en samen met het team hebben we het voor elkaar gekregen om het doel van vandaag te bereiken de palen staan stevig in de grond.


Toen we klaar waren wilde we terug rijden naar het huis waar we verblijven alleen zijn we de rest van ons team tegen gekomen die langs de weg stonden omdat de auto waarin hun reden het niet goed meer deed. Maar uiteindelijk hebben we ervoor kunnen zorgen dat we allemaal weer in het huis kwamen. Later die middag heb ik buiten gezeten met wat mensen van het team en een beetje bij gepraat met die mensen en elke keer weer maken de gesprekken mij zeer blij omdat ik het hier eigenlijk wel over alles kan hebben.

Om kwart over 4 zijn we naar een plek gereden om te barbecueen en spelletjes te spelen met tieners uit Cantonolui. Ook ik heb samen met een paar tieners een spelletje gedaan met kaarten waar in nog steeds weinig van snap maar ik heb verloren. Toen iedereen zijn eten op had gingen we voetballen ik was er zelf niet bij want ik wilde even uitrusten maar toen iedereen terug kwam zagen ze er blij uit dus het was vast leuk. Daarna deelden we tasjes uit met spullen voor de tieners waar ze echt heel blij mee waren een paar kwamen zelfs naar ons toe om te vragen om onze namen in een schriftje te schrijven wat ik best wel bijzonder vond.


Verder vond ik deze dag net zoals alle andere tot nu toe erg leuk ik geniet van eigenlijk alles hier wel een beetje of zelfs heel veel. Ik had ook echt totaal niet verwacht dat dit een ding voor mij zou zijn want ik heb nog nooit iets gedaan wat hier ook maar op lijkt maar toch vind ik het echt geweldig. de mensen hier zijn ook echt heel aardig waardoor ik met eigenlijk iedereen wel soort van een band heb opgebouwd.

Groetjes

Wesley




EEN DAG VOL EMOTIE


Hey :)

Wat leuk dat je deze blog leest, en dankjewel dat je de tijd er voor neemt. Vandaag was een dag vol tranen van geluk en van verdriet en ik vertel je er graag over.

Mijn dag begon vroeg vandaag, na een nachtje sterren kijken omdat ik niet kon slapen, toch werd ik alweer om 06.00 uur wakker. Ik heb heerlijke één op één tijd gehad met onze hemelse papa en had deze ochtend met hem voor geen goud willen missen, dus dan maar wat minder slaap. :)

Na een gezellig ontbijtje was de groep weer in tweeën opgesplitst voor het praktisch werk. De jongens gingen bij Frank thuis in Pata aan de slag en wij dames hebben ons nuttig gemaakt op Pata rat. We hebben nog wat gepoetst in het gebouwtje van Frank en de verwen pakketjes voor onze lieve kids gemaakt. Een momentje waar ik ontzettend van heb genoten vanochtend was toen we buiten onkruid aan het wieden waren. Kinderen klommen over het hek en begonnen ons te helpen. Het was zo mooi om het samen te doen, om te zien hoe graag ze ons wouden helpen. Wat zijn het stuk voor stuk bijzondere, lieve kids.

Ik heb ontzettend veel geknuffeld met de kids vandaag, Ik probeer zoveel liefde te geven maar het is zo bijzonder hoeveel liefde je van ze ontvangt. Ik had deze week voor ogen om de wat stillere kinderen op te zoeken. En ik kan je vertellen dat is soms best uitdagend wanneer je drie drukte makers om je nek hebt hangen :). Maar vandaag merkte ik dat een paar wat meer verlegen meisjes me toch gingen opzoeken en begonnen te kletsen. Ik geniet zo van hoe zij ook weer zijn gegroeid afgelopen week.


Ook het kinderprogramma was weer ontzettend gezellig, door de warmte leek het wel een soort sauna in het gebouwtje. We hebben een film over Mozes gekeken, we hadden popcorn voor de kids en oh wat kan ik toch veel van ze leren. Ze delen echt alles met ons én met elkaar. Ze staan er echt op dat ik van hun popcorn mee eet en ze waren echt volop aan het genieten. Dat maakt mij dan weer intens gelukkig. Bij het naar buiten gaan hebben we de verwenpakketjes uitgedeeld en het was zo bijzonder om te zien hoe ontzettend blij en dankbaar ze er voor waren. Knuffels, kusjes en een hoop gelach leverde het op.  

Toen we eenmaal buiten stonde drong het tot me door dat het alweer de laatste dag was. Bizar hoe snel zo’n week is gegaan. Een hoop tegenslagen gehad maar God is er elk moment bij geweest en wat was het een blessing dat het teamlid dat in het ziekenhuis lag vanmiddag het gebouwtje van Frank binnen kwam lopen. Hoe snel de gedachte van afscheid in m’n hoofd schoot zo snel flitste die ook weer weg. Ik mag nu nog genieten van de tijd die ik nu met ze heb dus hop verder kinderen optillen en knuffelen.

Ik hou met heel m’n hart van de kinderen op Pata-Rat maar de tieners zijn voor mij ook heel erg bijzonder. Ik heb een kostbare band met ze en heb vandaag zulke waardevolle en belangrijke gesprekken met ze gehad. Ik ben zo dankbaar dat ik deze band met de meiden heb en dat ze echt als vriendinnetjes voor me voelen. Een moeder van een van de tieners wou me graag ontmoeten, ik ben een beetje zenuwachtig samen met dat vriendinnetje door de wijk naar beneden gegaan en ik heb haar huisje mogen zien en haar liefdevolle familie mogen ontmoeten. Ik werd met een warme knuffel begroet en alle zenuwen stroomde van me af. Ik werd overweldigd met de liefde die ze me gaven. Ik vond het zo bijzonder hoe fijn ze het vonden dat ik er was, en wat een lieve mensen zijn het toch.  

Toen ik weer terug naar boven kwam was het moment van afscheid aangebroken, ja nu kon ik die gedachte toch echt niet meer wegdrukken of het moment uitstellen. Hoe graag ik dat ook zou willen het was nu echt tijd. Ik vind het zo ontzettend moeilijk om het gene waar je hele hart vol van is weer terug te geven aan God. Ik weet dat hij bij ze is en dat het goed is dat ik ook weer naar huis ga maar het breekt me hart om voor nu gedag te moeten zeggen. Met een kus voor de huilende kinderen die ik nog in mn armen had en een laatste knuffel van mn tienervriendinnen ben ik huilend en schokkend in de auto gestapt. Ik schrok van mijn eigen heftige reactie maar God liet me merken dat dit echt de plek is waar ik moet wezen en dat dit de plek is waar mijn hart ligt en waar ik terug moet en zal blijven komen. Het was een afscheid voor deze week maar niet voor altijd, want ik kom sowieso terug :)


In de auto naar het restaurant vond ik steun van alle lieve mensen in het team, ik verloor controle over mezelf en m’n emoties maar God gaf me rust waardoor ik ongelooflijk erg heb kunnen genieten van het eten met het team. Lachen, waardevolle gesprekken en liefde aan tafel. Elk persoon in dit team sluit ik toch in m’n hart want oh wat hebben we het geweldig gehad samen en wat hebben we veel met elkaar mogen delen.

Nu ik deze dag zo doorneem voor mezelf komen er weer allemaal emoties los, wat een bijzondere dag en wat een bijzondere week. Vandaag heeft me geleerd dat ik dingen los mag laten en dat is nog een ontzettend leer proces voor me, want het liefst ren ik nu op m’n witte sokjes terug naar m’n kids en naar m’n meiden, sluit ik ze in me armen en ga ik nog laaaaaange niet naar huis. Het is goed zo en ik geef ze terug aan God. Het is goed geweest en ik mag deze ervaringen weer terug naar huis nemen om hiermee Jezus liefde ook weer in Nederland uit te delen. God heeft een weg gemaakt voor mij en voor het team en die is nu toch weer terug naar Nederland.  

Ik geniet van de laatste avond hier thuis en het is tijd om weer nieuwe rust te gaan pakken. Met een dankbaar gevoel kruip ik zo m’n bed in. Wat een week...

Dankjewel voor het lezen en het betrokken zijn met deze Reis. Dat waardeer ik echt.


Hele boel liefs,

Eline <3



TERUGBLIK VANUIT HET VLIEGTUIG EN VANUIT DE AUTO


Hoii hoii, Ik schrijf vanuit het vliegtuig;

Ik moet wel even bedenken wat ik allemaal wil gaan delen, het was onbeschrijfelijk moeilijk om alles onder woorden te brengen.

Vanmorgen hebben voor het laatst nog even met elkaar ontbeten. We hebben met zijn alle de laatste dingen ingepakt en schoongemaakt. Ik was natuurlijk weer van alles kwijt, maar daar ben ik tabb voor. ;) Toen we klaar waren hebben we nog een groepsfoto gemaakt en zijn we vertrokken naar het vliegveld. Daar hebben we afscheid genomen van een deel van ons team. Een paar teamleden gingen met de auto en de rest met het vliegtuig.

Ik vond het weer heel erg moeilijk om afscheid te nemen van alle kostbare mensen in Roemenie en van ons team. Het was voor mij de vierde keer, daardoor bouw je steeds meer relaties op met de kids en de tieners. Dat maakte het voor mij zo moeilijk om afscheid te nemen. Tegelijkertijd ben ik ook erg dankbaar voor deze week, want God is zo groot en doet zoveel mooie dingen. Voor mij was het echt een voorecht om iets van Gods liefde daar uit te delen. Deze week heb ik weer zoveel meer geleerd over Gods vader hart. Het bijzondere is dat je daar niet perfect voor hoeft te zijn. Ik ben niet beter, sterker of talentvoller dan u, het enigste wat ik wil is dienstbaar zijn voor God. Dat is ook mijn grootste verlangen om volledig afhankelijk te zijn van God en te gaan waarheen hij mij leidt. Voor nu was dat Roemenie en heb ik echt enorm mogen genieten. Het is toch geweldig dat God ons allemaal in wil zetten!!! Het gaat erom dat we dicht bij onze hemelse papa leven, zodat we steeds meer zijn heartbeat gaan voelen. Want Hij verandert ons met een blik in Zijn ogen. Dit heb ik ook meegemaakt op de vuilnisbelt. Voordat we verttrokken kwam er een kind naar me toe rennen. Ze zag mijn tranen en keek mij diep aan in mijn ogen. Dat vond ik zo'n kostbaar moment, want ze was zo aan het stralen en ze had een glimlach op haar gezicht wat mij enorm raaktte.

Zo is het ook bij ons, want als God ons aankijkt vol liefde, kunnen wij alleen maar stralen ondanks onze (haar) omstandigheden. Daar werd ik in het vliegtuig even stil van.Toen we veilig waren aangekomen in nederland en uitstappte zag ik de rij met mensen al staan die op weg waren naar Roemenie. Toen dacht ik toch wel zal ik daar stiekem even aansluiten.. ;)

Zo dit was mijn blog voor vandaag. Alle mensen die dit lezen wees gezegend en deel zijn liefde uit op de plek waar je bent!!!

Liefss, Tab

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Lieve mensen,

Ik schrijf een stukje in deze blog vanuit de auto /bus bekeken. Nadat we een gedeelte van het team op het vliegveld hebben gezet begon voor 9 mensen van ons team de terugreis met de auto. Het was een lange reis, we deden er dan ook ruim 26 uur over om vanmiddag eindelijk weer thuis te mogen komen.  
In de auto werd er uiteraard veel gesproken over de afgelopen outreach week, vol van alle ervaringen en indrukken... Het was een lange reis, en zeer weinig geslapen, ik ben dan ook best moe dus hou het niet al te lang ;)
Ik kan alleen maar dankbaar terugkijken op alles wat er is gebeurd, dankbaar en zeker trots op alle mooie mensen in ons team!  

Het thema van deze week was : Je mag er zijn! Velen uit ons team hebben ook persoonlijk hier iets meer van mogen ervaren! God sprak door mensen, woorden en gebeurtenissen heen. Helaas moesten we een van ons team in het ziekenhuis achterlaten voor twee dagen, maar uiteindelijk heeft het ons veel meer samengebracht, in gebed, in er zijn voor elkaar en ook het uitstappen. We hebben elke situatie bij God neergelegd, en zagen hoe Hij het zo speciaal maakte.

We baden vooraf al voor eenheid in het team, dat was er zeker. Zo was het ook niet moeilijk om samen het praktische werk op te pakken, en alle programma s voorbereiden ging geweldig.

De programma's en het werk op Pata Rat waren uiteraard voor de meesten het hoogtepunt, en ook zo mooi hoe de kinderen/ tieners ook groeien in de relaties met ons. De tijd om met de kinderen te spelen, liefde te delen waren dan ook weer de gouden momenten.

Voor mij persoonlijk springt de vrijdagmorgen eruit. De mannen gingen hard aan het werk om een schutting te zetten op Pata, en de vrouwen naar Pata Rat. Waar we voor het eerst zonder Frank waren, en ik echt moest zorgen dat alles daar goed kon verlopen. We hebben nog wat schoongemaakt, vooral de cadeautasjes gemaakt, het brood gesmeerd etc... En hoe leuk onze jongste teamlid dan heerlijk slapend in het campingbedje er heerlijk bij staat.

Wat heel bijzonder is, hoe het steeds beter lukt te communiceren met de kinderen van Pata Rat. Er waren wat kinderen die over de hekkens heen bleven klimmen, ik ging in mijn zo goed mogelijk Roemeens en met behulp van google translate met ze praten, en promissen met ze gemaakt, en dat resulteerde dat 4 jongens die vaak niet zo schijnen te uisteren juist gingen luisteren en we lieten ze ons meehelpen. Zo geweldig te zien hoe deze jongens straalden!!! Dat was voor mij echt geweldig en raakte enorm mijn hart! En later in het programma komt er een van de jongentjes dan juist even bij me zitten, terwijl hij de andere dagen zo stoer aan het doen was...  Het bemoedigde me trouwens ook meteen om door te zetten met het leren van de taal, want t begint echt wel een beetje te komen..

Ook aan deze outreach kwam weer een einde, zo bijzonder en ook moeilijk vaak. Dit keer raakte mij een meisje enorm, eerder werd ze weggestuurd bij het programma en toen ik haar in mijn armen had, stortte ze in huilen uit... Eerder ging ik huilen bij het weggaan, maar nu zijn het de kinderen...(later in de bus op weg van Pata Rat kon ik t ook niet meer drooghouden...)

Al gauw komt dan het echt moment van afscheid, loslaten, teruggeven aan God, Hij wil en zal ze nooit verlaten!

Ik heb, en dan spreek ik ook namens mijn man Jacco, en de kinderen enorm genoten deze week, het was ook heel ontspannen en ben dankbaar dat we als we ons beschikbaar stellen grote zegen zien, en we zien ze!

Zoals ik al eerder deze week vertelde ik kan hier uren over paten, maar DANKBAAR dat ben ik, en geniet van datgene wat God deze week heeft gedaan in de harten van het team, Pata Rat en nog veel anderen en weet dat God de naprediker is en met ieder persoonlijk doorgaat!  

Bedankt iedereen voor het lezen van onze blogs, een klein verslagje van datgene wat we met elkaar meemaakten.

Blessed to be a blessing!

God Zegen , Liefs Everdina